Pieter van Mansfeld, die getrouwd was met Cornelia Vergroessen, was een gruttermolenaar met zijn bedrijf in de Kremerstraat. Zoon Pierre groeide hier op en deed een middelbare schoolopleiding bij de broeders van Oudenbosch tussen 1883 en 1887.
Pierre
Al snel had hij door waar er geld viel te halen en hij was reeds, voordat hij zijn eigen zaak begon, agent van de mij. brandverzekering voor het Koninkrijk der Nederlanden uit Den Bosch.
Hij koopt in 1902 het pand op de Vischmarkt E 27 met behulp van een hypotheek van J P Asselbergs Arn.Zn. en start een eigen zaak met de naam: “In de ware Jacob”. Evenals zijn vader zoekt hij het in grutters- en kruidenierswaren, maar ook verdiept hij zich in verzekeringen, diverse agentschappen en kennis van groente en fruit.
Hij trouwt op 4 mei 1903 met Rosalie van de Ouderaa ( van de banketbakker uit de Zuivelstraat) en zij krijgen 8 kinderen.
Agentschappen van Hollandia Gistfabrieken ( 1915) en van P Sluis dierenvoeders ( 1928) leggen hem geen windeieren. Hij krijgt door zijn kennis van zaken ook een benoeming als adjunct-inspecteur in de Rijkscommissie van Toezicht op de groente- en fruitcentrales in de provincies Zuid-Holland, Zeeland en Noord-Brabant. Ook tijdens de WO 1 is hij van belang. Hij is dan belast met de distributie van meel en broodkaarten.
Tekening van bouwvergunning 1920
Als zijn vader in 1920 verhuist naar het St Catharina-gesticht verplaatst hij zijn winkel naar de Kremerstraat 10 en verkoopt het pand aan de Vischmarkt aan bakker van Zon. Het pand in de Kremerstraat wordt gelijk verbouwd, waardoor een ruimere winkel ontstaat.
(foto v d AA / archief v Mansfeld)
Zijn sociale betrokkenheid en kennis voert hem in 1916 naar een bestuursfunctie bij Ons Middelbaar Handelsonderwijs en in 1924 naar een functie in het hoofdbestuur van de diocesane Hanze, de vakorganisatie voor middenstanders. Hij is daar belast met het penningmeesterschap en houdt dat 7 jaren vol. Ook is hij betrokken bij de St Vincentiusvereniging in Bergen op Zoom. Veel activiteit noodzaakt een verbouwing aan de Wolzakstraat. Hij maakt daar een zij-ingang, want de kleine winkel van het begin is langzaam maar zeker uitgegroeid tot een grossierderij.
Tot op hoge leeftijd werkt Pierre nog volop mee in de zaak, maar een val van de trap velt hem in december 1953. De zaak wordt verder geleid door zijn zoon Harry, maar eindigt bij diens pensionering in 1981,
(kroniek deels naar fam. archief door Paulus van Mansfeld).