De ontwikkeling van het zalencomplex de Korenbeurs. Dit was in de tweede helft van de 19e eeuw een koffiehuis met een harmoniezaal. Ook werd er handel gedreven in koren en graan. In 1881 nam Cornelis Becht de zaak over van de erven Dirk Koenen en zette zo het bestaande bedrijf voort. Hij kocht het pand pas in 1887. In 1907 overleed hij echter en werd de zaak voortgezet door zijn weduwe. Hun zoon Willem huurde vanaf 1910 een van de achterzalen van het complex en startte daar zijn danslessen. De weduwe vond het in 1913 wel genoeg en bood schoonzoon Jos Dercks aan het bedrijf over te nemen. Die gaf daar gehoor aan. Het eerste wat hij deed was een grote gymzaal bouwen op het achter terrein voor de diverse turn- en gymnastiekverenigingen in de stad. In 1919 kwam er een modeopleiding in de Korenbeurs van S. Verplanke, die later verhuisde naar de Zuivelstraat.
De grote omwenteling kwam toen Jos Dercks het bedrijf overdeed aan Joseph Urbain Coppenolle, een nijvere Belg uit Nukerke bij Ronse. Deze Joseph was in Middelburg in het hotelvak gerold en kreeg in 1923 de kans om een eigen zaak te beginnen in de Korenbeurs …..een kans, die hij met beide handen aangreep. De grote omwenteling begon met het verbouwen van de Harmoniezaal tot toneelzaal en expositieruimte.
Autoshow Mazairac in de Korenbeurs( wba glasneg boz102000100)
Kleedkamers werden bijgebouwd en het toneel sterk vergroot. Hij faciliteerde het werk zelf, want hij was als aannemer bij de KvK ingeschreven, dus dat spaarde veel geld uit. Hij kocht wat later twee buurpanden op, de nummers 46 en 54, om de nodige ruimte te verkrijgen. Van het pand op nummer 54, hier zat de mandenmaker Trip, wilde hij een entree en garderoberuimte maken. Het pand op nummer 46 gebruikte hij voor het maken van een poort om zo zijn achter terrein te kunnen bereiken. Daarnaast werden de nodige verbouwingen geregeld voor aanpassingen aan het complex.
het schilderij( prive eigendom) detail
Coppenolle en zijn vrouw Anthonia waren erg geliefd bij de vele verenigingen en organisaties, die bij de Korenbeurs hun onderdak hadden gevonden. Dit bleek uit de vele bestuursfuncties, die Joseph bekleedde bij diverse verenigingen. Hij was ook altijd actief in de weer voor zijn “huurders”. Bij het afscheid van Joseph en Anthonia in 1958 uitte zich dat in de aanbieding van een groot “schilderij”, getekend door Louis Weijts en voorzien van de namen van alle verenigingen en organisaties.
Opvolgers van Coppenolle waren Verbiest ( 1958-1966), de Nijs ( 1966-1972) en H de Been van 1973 – 1980. Hierna werd het complex gesloopt voor een doorgang naar de Lindebaan-parkeergarage.