Items - Hans Jordans Bergse verzamelingen en verhalen

Steenhouwerij Godeau

greyhound43@gmail.com (Hans Jordans) — Sat, 12 Oct 2024 12:47:32 +0000

Ook de fa. Godeau was een flinke speler.
Benoit Joseph Godeau ( inderdaad een Belg uit Ternaye) startte met zijn werkplaats in het Bloemenstraatje ( nu Boerenhol) in 1892. Zijn zoon week uit naar meer ruimte aan de Antwerpsestraat 35, waar hij op het voormalige bastion Coehoorn een werkplaats begon. Hij werd weer opgevolgd door zoon Jos, en die op zijn beurt door de laatste telg Fons Godeau. Deze Fons beëindigde het bedrijf in 1974 .

Vanwege de sterk aangescherpte regels voor geluidsoverlast en stof zijn dit soort bedrijven geheel uit de woonkernen vertrokken. Ook de belangstelling voor het vak is niet meer zo intens. In het enige bedrijf dat in de stad nog werkzaam is wordt zeer streng de hand gehouden aan de veiligheidsregels en de normen van de arbeidsinspectie. Desondanks zijn de huidige personeelsleden van de Kort erg in hun sas met dit mooie beroep.

Steenhouwerij en wegenbouw mij Aug. van Dijck – Petit

greyhound43@gmail.com (Hans Jordans) — Sat, 12 Oct 2024 12:47:14 +0000

In 1877 vinden wij steenhouwer August van Dijck, getrouwd met Marie Petit, terug aan de Grote Markt AA94, wat sinds kort een horeca-zaak is geworden. Hij maakt en verkoopt allerlei materiaal uit marmer, zowel industrieel als voor privé doeleinden. Zijn werkplaats is aan de Zuidzijde Haven achter het pand “de drie Koningen” ( nummer 35). Een van de items van zijn kundigheid is de obelisk in het Anton van Duinkerkenpark, die hij in 1888 maakte in opdracht van de Rijks HBS.
In maart 1878 verhuist hij naar de Stationsstraat en huurt een woning boven het toenmalige café William en verzoekt toestemming tot het oprichten van een steenhouwerij naast de wed. van Rijen.

Detail van een foto van Stationsstraat 19

Hij koopt in 1905 de gronden van de steenhouwerij met magazijn op kadasternr G 2986 ( de nummers L5 en L6) zijnde de huidige nummers 19 en 21. Van hieruit groeit zijn steenhouwerij én de aanzet naar de verharding van aarden banen.
Reeds in 1911 is er sprake van wegenbouw-activiteiten onder de noemer van Aug. van Dijck jr. Tevens is er sprake van de vorming van een VOF door vader Augustinus Gerardus en zoon Augustinus Franciscus van Dijck. Na de WOII wordt de wegenbouw steeds meer de core-business van het bedrijf en de steenhouwerij wordt in 1964 door verkoop van grond en gebouwen in de Stationsstraat definitief beëindigd.

Het bedrijf moet voor de groeiende aantallen wegenbouw- machines een andere opslag zoeken en dat wordt eerst de Zuidwest Singel 11 in 1932 aangekocht van de kermisexploitant Hermanus Roels, die deze ruimte in 1927 koopt bij veiling van de gebouwen van Cuprum Koperverwerkingfabriek.
Het gebouw was eerder van de machinefabriek / ijzergieterij Alex Richter
De ruimte wordt gebruikt voor de reparatie van wegmachines en wordt in 1975 opgedoekt ivm het vertrek naar de van Konijnenburgweg. Hierna komt er het wooncomplex van Gelder.

Van Dijck verplaatst zijn bedrijf tijdelijk naar een terrein op de Waterschans. ( Havendijk 18a) en in 1973/1974 naar een nieuwe stek aan de haven aan de Konijnenburgweg.
De firma heeft ook nog een houtbewerkings-inrichting aan de Zuidsingel 46. Ook dit bedrijf wordt in 1975 verplaatst naar de Konijnenburgweg, waar alle onderdelen van het bedrijf dan zijn samengevoegd.
In 1972 wordt het bedrijf overgenomen door de NBM. De naam en de mensen blijven.

Steenhouwerij de Kort

greyhound43@gmail.com (Hans Jordans) — Sat, 12 Oct 2024 12:46:55 +0000

Op het achteruitje in de Balsebaan 8, waar zijn zoon Nol een slagerij had, begon Antonius de Kort in 1932 op 49 jarige leeftijd een ambachtelijke onderneming in de steenhouwerij voor dorpels, kruisen, grafmonumenten etc…….Dit ondanks het feit dat er al twee grote en bekende steenhouwerijen waren, nl. Aug.v Dijck - Petit en Godeau.

Mogelijk is hij bij een van de 2 werkzaam of in de leer geweest.
Het begin laat zich moeilijk beschrijven …er is weinig van bekend, maar toch vraagt hij de gemeente toestemming om in 1938 in de Balsebaan een “steenhouwers-werkplaats” te mogen bouwen. Zijn zoon Cees is dan al bij hem in de leer.

Antonius zelf woont in de Glymesstraat en in 1948 verzoekt hij de gemeente een werkplaats te mogen inrichten op een terrein achter nummer 4 in de Fabriekstraat i.v.m. de groeiende technische mogelijkheden voor bewerking van de stenen. Door de te kleine ruimte in de Balsebaan is er ook geen uitbreidingsmogelijkheid . De ruimte van de nieuwe werkplaats is 1,5 maal groter dan in de Balsebaan én hij beschikt hier over een grotere opslagruimte voor zijn steenmateriaal. Hij handelt specifiek in grafmonumenten, maar ook andere marmer-producten.
Zoon Cees opent op 4 februari 1961 een showroom in de Lievevrouwestraat 18. Hier kon men de range van artikelen bewonderen, die eventueel op verzoek gemaakt konden worden. Het waren dan ook, buiten de al eerder genoemde grafstenen, schoorstenen en vensterbanken, veel woningdecoratie artikelen. De winkel werd gevoerd door zijn moeder.
Op 9 november 1962 krijgt Cees van de gemeente Bergen op Zoom toestemming ( via bouwvergunning 1962 – 315) een geheel nieuwe werkplaats te gaan bouwen aan de buiten de bebouwde kom liggende Abraham de Haanstraat. Hij bouwt daar een werkplaats met kantoor en heft de werkplaats in de Fabrieksstraat op. Er volgen de komende jaren nog meer verbouwingen op het nieuwe terrein en in 1966 komt er voor de grote projecten een showroom op het terrein. De winkel in de stad blijft dan alleen voor de kleinere gebruiks-/ decoratie artikelen. Deze winkel sluit na enkele jaren definitief de deuren.

Een van de aansprekende werken is de aanleg van de ingangs-poort bij het gebouwencomplex de Franciscusberg. Daar valt een behoorlijk stuk vakmanschap te bewonderen. De poort werd zelfs voorgedragen voor de landelijke Natuursteenpenning in 1982.

Een ander vaktechnisch verhaal is de vernieuwing van de Obelisk – Rijks HBS, het gedenkteken in het Anton v Duinkerkenpark. Het gedenkteken was in een absoluut deplorabele staat en werd mede door de fa. de Kort opgeknapt en vernieuwd. Het komplete verhaal daarover staat in de Waterschans nr 3 -1999, het kwartaalblad van de Geschiedkundige Kring Bergen op Zoom.
Deze obelisk werd hersteld door alweer de vierde generatie van steenhouwers. Deze Kees de Kort heeft een uitgebreide opleiding gehad in Herzele in België en hij heeft stage gelopen bij vele bedrijven in Nederland.

Veel van hun materiaal wordt verkregen uit de steengroeves van Carrierrès du Hinaut bij Soignies in België. Prachtige blauwe steen uit de provincie Henegouwen.
Het productenpakket heeft zich ook wat uitgebreid en is aangepast aan de vraag. In een aparte sfeer kunt u daar keuzes maken uit grafstenen of urnen, die ook steeds kunstzinniger worden.
De obelisk werd gerestaureerd in de werkplaats aan de Abraham de Haanstraat.