Jan N. kon je uittekenen met een hoed op, dat was zo’n beetje zijn handelsmerk. Ook in de wagen hield hij die op.
( Leuk verhaal: hij was bevriend met Christ Heijns, de smid van Kettingstraat nr 6. Eens zijn zij samen lopend naar Antwerpen gegaan en keerden vandaar met een ezel terug)

Er was toch al sprake van een winkel, nog voor hij getrouwd was met Anna Maria de Bruijn. Hij heeft haar ongetwijfeld tijdens de tochten met paard en wagen leren kennen in Steenbergen.
Het was flink aanpoten, maar dat werd goed beloond, want de zaken gingen prima. Hij nam de winkel in de Kettingstraat 22 over van zijn oom.
Zijn eerste wagen was geheel op maat gemaakt voor de handelswaar en was getooid met grote koperen lantaarns( Helaas geen afbeelding van).
Toen Jans schoonzoon voor dienst naar NO Indië moest werd de grote wagen vervangen door een kleiner gerei, waarmee hij zijn klanten kon bedienen.

Volgens de overlevering bestond de huidige Kettingstraat 22 vroeger uit 2 panden, die door Jan werden gesloopt en geheel opnieuw werden opgebouwd tot het huidige huis. Na verloop van tijd kon hij ook pand nr 24 aankopen ( een pakhuis met grote zolder, waar hij zijn paard

 

Een opsomming van kleine en grote kruidenierswinkels is helemaal onmogelijk. Dat zou zelfs een apart boekje kunnen opleveren, net als de slagers, bakkers etc…. Om toch een enkeling eruit te laten springen noemen wij Th. Boschman in de Blauwehandstraat. Hij was de eigenaar van de ijsfabriek, die ijsblokken maakte voor horeca en andere te koelen zaken. Ook nog de familie Roosenboom in de Wouwsestraat, de Ziezo in de Sint Josephstraat en van de grotere zaken natuurlijk Simon de Wit en Albert Heijn, die in 2020 al 100 jaar in Bergen op Zoom zat.

Blijft natuurlijk een behoorlijk aantal zaken, die min of meer specifiek enkele producten voerden zoals de zuivelhandelaren. Zij namen hun melk en melkproducten af van de Wouwsche melkfabriek of van de Vacca ( later Hollandia) aan het Geertruidaplein. 

Deze melkservice was trouwens ook wat de huisvrouwen wilden want in een krantenartikel in het Brabants Nieuwsblad van 26 januari 1968 werd door de sectie economisch onderzoek van de Amsterdamse Universiteit een onderzoek ingesteld. Dit op aanvraag van de Detailhandel van melk en melkproducten. Daaruit kwam naar voren dat de melkboer een graag geziene gast was op zaterdag en maandag. Dat daardoor de prijs ietwat hoger was bleek geen bezwaren op te leveren.
Toch is deze service heel langzaam verdwenen mede door het feit dat ook de zuivelhandelaar een vrije zaterdag wilde voor zijn bezorgroute.

Winkel aan de Korte Bosstraat 3 met van L – R : Egidius, dochter To en zoon Gerard ( archief fam. de Bruijn)

Afkomstig van Steenbergen en met een ommetje via Woensdrecht opent Egidius de Bruijn op 18 december 1912 een winkel in kruidenierswaren, fijne vleeswaren en comestibles in de Bosstraat J 300. Dat is het huidige adres op nummer 13.

 

 

Hij trouwt op 4 mei 1903 met Rosalie van de Ouderaa ( van de banketbakker uit de Zuivelstraat) en zij krijgen 8 kinderen.  

 

Als zijn vader in 1920 verhuist naar het St Catharina-gesticht verplaatst hij zijn winkel naar de Kremerstraat 10 en verkoopt het pand aan de Vischmarkt aan bakker van Zon. Het pand in de Kremerstraat wordt gelijk verbouwd, waardoor een ruimere winkel ontstaat.

 

Tot op hoge leeftijd werkt Pierre nog volop mee in de zaak, maar een val van de trap velt hem in december 1953. De zaak wordt verder geleid door zijn zoon Harry, maar eindigt bij diens pensionering in 1981,

(kroniek deels naar fam. archief door Paulus van Mansfeld).