Hubert Beckers met een opleiding in fabricage van rijwielen, neemt in 1907 in Roosendaal de zaak in haarden, rijwielen, kinderwagens en huishoudelijke artikelen over van zijn vader. Hij komt in 1911 naar Bergen op Zoom en neemt daar in de Zuivelstraat de zaak van Pikaar over. Daar begint hij in de kelder aan de productie van kachels e.d. Zijn ervaring met de levering van gietijzeren artikelen is negatief en hij besluit zelf een gieterij op te zetten voor de productie van kachels en haarden. Zijn haarden- en kachel- productiebedrijf is geboren.
Als uiteindelijk het pand in de Zuivelstraat te klein wordt bouwt Beckers een nieuwe productieruimte aan de ( huidige) Buitenvest. Door de groei en vergroting van het productenbestand wordt deze productieruimte al snel een zeer grote en complete fabriek.

In 1890 wordt de werkplaats omgetoverd tot smederij. De zaken gaan voortvarend en in 1901 wordt ook een lakkerij in het werk gesteld. Tevens is kort daarop een uitbreiding van de smederij al aan de orde. Ook de opslag en werkruimte komen in het geding. Een aanbouw van de werkplaats moet dat oplossen en zodoende wordt in 1911 het gebouw doorgetrokken tot aan de Van Dedemdwarsstraat
( Scharenslijpersgang of “Stratje zonder end”). Via dit straatje werden alle materialen naar de zaak gevoerd.
Als Frederik in 1912 overlijdt wordt de zaak voortgezet door de weduwe met de hulp van haar dochters Bertha en Jane in de winkel en zoon Leopold in de handel. In deze tijden worden de zware materialen per spoor aangevoerd en met een kretje de “steile” Van Dedemstraat op geduwd….voorwaar geen makkelijke klus. Later worden de materialen door de vrachtwagens van Coppens en Van Egeraat aangeleverd.

Het ambachtelijk werk blijft en toont zich o.a in de zelf-gemaakte brandkast uit die tijd. ►
Na het overlijden van de weduwe ( 1923) neemt zoon Leopold de touwtjes in handen en breidt van lieverlee de gebouwen en handel uit. In 1924 wordt het pand Antwerpsestraat 27 voorzien van een nieuwe pui. In 1932 wordt door de gemeente een overkapping van de Van Dedemdwarsstraat geweigerd en dat veroorzaakt toch de nodige opslagproblemen.
De volgende generatie Beuken ( Frits) kwam in 1935 noodgedwongen op 16 jarige leeftijd in het bedrijf terecht, iets wat zich herhaalde in 1970 met de 4e generatie. Frits zoon Leo kwam toen op 20 jarige leeftijd in het bedrijf.

Na WOII komen er grote veranderingen in materiaalgebruik, waaronder van gietijzer en gres naar PVC en koperen i.p.v. loden leidingen. Daardoor worden de smederij en de lakkerij opgeheven en kan het extra installatiewerk op o.a. Vrederust en de vliegbasis Woensdrecht goed worden aangepakt.

Bernhard wilt meer en hij koopt in 1898 van de hovenier C. Nuijten jr. het pand aan de Antwerpsestraat L 455( nu nummer 5). Dit pand heeft een typische hoveniers-zijuitgang aan de Kloosterstraat. Nog enkele jaren later bouwt hij achter op het erf een ruimte bij en richt deze in, na de verlening van hinderwet-vergunning nummer 1905 – 310, tot smederij. Dit is het moment waarop hij voor zichzelf begint. In de voorkamer van de woning heeft zijn vrouw een winkel in koloniale waren gevestigd.
Bernard heeft ruimte nodig voor de ontwikkeling van zijn kachels. Zij worden gretig afgenomen omdat zijn modellen erg praktisch zijn.

Zoon Hermanus ( 1892) komt ook bij vader in de zaak werken. Hij koopt in 1932 het pand Antwerpsestraat 7 ( H 421) en vestigt daar op 29 april 1933 de gemoderniseerde winkel in kachels, haarden, huishoudelijke artikelen en kinderwagens. Hij laat ook in 1933 de oude winkel in de Kloosterstraat ombouwen tot een garage.

Omdat de artikelrange zich sterk uitbreidt met allerhande soorten kinderwagens-wandelwagens, kinderstoelen, ledikantjes en meer besluit hij het voormalige beneden-pand van zijn ouders als winkel erbij te trekken en opent op nummer 5 op 18 februari 1955 zijn nieuwe “Kinderwagenpaleis”..
Na vele drukke en drukbeklante jaren sluiten de winkels in 1969.